یک خانه شهری جیمز ای. ویر با یک یکپارچگی نادر در منطقه تاریخی پارک کوه موریس، اقامتگاه ملکه آن به عرض ۲۵ فوت

این خانه استثنایی پارک کوه موریس که در سال ۱۸۸۸ توسط معمار جیمز ای. ویر طراحی شده است، تلاقی نادری از ویژگی‌های معماری، مقیاس و نگهداری دقیق را نمایان می‌سازد. این خانه در زمان اوج ایده‌آل‌گرایی هارلم متولد شده و دوره‌ای را نشان می‌دهد که در آن، از معماری انتظار می‌رفت زیبایی، پایداری و زندگی روزمره را متعادل کند و همچنان با وضوح چشمگیر امروز این کار را انجام می‌دهد. نمای ملکه آن که از سنگ‌های قهوه‌ای میدل‌سکس ساخته شده، شامل کار سنگی صورت‌پوشیده در سطح باغ، تزئینات به‌خوبی ابزارخورده در بالای آن و سقف مانسارد سنگی است که به‌تازگی به‌روزرسانی شده و با نیت اصلی خانه سازگار است.

این اقامتگاه به عرض ۲۵ فوت در داخل منطقه تاریخی پارک کوه موریس واقع شده و مستقیماً بر پارک یادبود مارکوس گاروی مشرف است که نور محفوظ، فضای باز و حس مقیاس را که در منهتن به طرز فزاینده‌ای نادر است، ارائه می‌دهد. از زمان ساخت، این خانه تنها سه مالک داشته است که نشان‌دهنده پیوستگی فوق‌العاده‌ای است که هم به قدرت طراحی اولیه ویر و هم به دقتی که بیش از یک قرن نگهداری شده صحبت می‌کند. رویکرد ویر بر اعتدال، تناسب و قابلیت زندگی بر نمایشگری تأکید داشت و این فلسفه در سرتاسر خانه به وضوح احساس می‌شود.

اتاق‌ها به طور متناسب طراحی شده‌اند، و روند حرکت طبیعی به نظر می‌رسد و خانه خوشامدگو است و شما را غرق نمی‌کند. فضای داخلی تقریباً ۷,۸۲۵ فوت مربع است و شامل ۱۶ اتاق، از جمله ۱۰ خواب و ۷ حمام می‌باشد. طرح کلی عمدتاً دست نخورده باقی مانده و پیش‌بینی طراحی اولیه را منعکس می‌کند. درها کمدی در سرتاسر وجود دارد و هشت شومینه چوب‌سوز گرما و حضور معماری را به خانه می‌آورد. از پالت غنی چوب‌های سخت-چوب راش، کاج، ماهاگونی، بلوط و چنار-به‌طور عمدی استفاده شده است و هر کدام برای شخصیت و هدف خاصی انتخاب شده‌اند.

سطح باغ برای زندگی روزمره طراحی شده و ورودی خصوصی زیر پله‌ای، نواحی نشیمن و ناهارخوری با شومینه چوب‌سوز و یک آشپزخانه کاملاً نوسازی‌شده سرآشپز ارائه می‌دهد. این آشپزخانه که برای استفاده جدی طراحی شده، وسایل با کیفیت حرفه‌ای را با کابینت‌های سفارشی، سنگ مرمر سفید ایتالیایی و کف‌پوش سنگی برزیلی ترکیب می‌کند و مستقیماً به باغ پشتی باز می‌شود و ارتباط بین فضای داخلی و خارجی را تقویت می‌کند. این سطح همچنین شامل یک اتاق خواب، یک و نیم حمام و یک ناحیه خانه‌داری متعادل است.

طبقه نشیمن به خاطر مقیاس و مهارت ساخت تمایز دارد، با اتاق‌های پذیرایی وسیع، سقف‌های طلاکاری شده، کارگاه‌های مرمت شده و انباری نوسازی‌شده که از سرگرمی‌های مدرن حمایت می‌کند درحالی‌که عملکرد تاریخی را حفظ می‌نماید. طبقات بالایی تعادل تفکر شده‌ای از اتاق‌های خواب خصوصی، ترتیبات زندگی انعطاف‌پذیر و در بالای خانه، یک سطح خودکفا با آشپزخانه خود را ارائه می‌دهند-ایده‌آل برای خانواده‌های بزرگ، مهمانان یا اقامت‌های طولانی.

در پشت صحنه، خانه به‌طور جامع نوسازی شده است. خدمات برقی به ۴۵۰ آمپر ارتقا یافته، لوله‌کشی با لوله‌های مسی ترمیم شده و سیستم‌های عمده-شامل سقف و بویلر-با دقت مورد توجه قرار گرفته‌اند. conveniences مدرن در سراسر وجود دارد اما هرگز تحمیل نمی‌شود و اجازه می‌دهد معماری ویژگی قابل تعریفی باقی بماند.

این خانه در کنار پارک کوه موریس و در چند قدمی از خیابان لنوکس واقع شده و از آرامش مسکونی و نزدیکی به کریدورهای فرهنگی، غذایی و حمل و نقل هارلم بهره‌مند است. این خانه نه تحت تأثیر روندها یا تجدید بنا، بلکه توسط برتری مستدام از طریق نگهداری شکل گرفته است-آماده برای انتقال به متصدی بعدی خود.

A James E. Ware Townhouse of Rare Integrity Mount Morris Park Historic District 25-Foot-Wide Queen Anne Residence

Designed in 1888 by architect James E. Ware, this exceptional Mount Morris Park townhouse represents a rare convergence of architectural pedigree, scale, and careful stewardship. Conceived during Harlem's most deliberate and aspirational period, the home reflects an era when architecture was expected to balance beauty, permanence, and daily life-and it continues to do so with remarkable clarity today. Executed in Middlesex brownstone, the Queen Anne facade features rock-faced stonework at the garden level, finely tooled finishes above, and a slate-clad mansard roof that has been recently updated in keeping with the home's original intent.

Set within the Mount Morris Park Historic District, the 25-foot-wide residence directly overlooks Marcus Garvey Memorial Park, offering protected light, openness, and a sense of scale that is increasingly rare in Manhattan. Since its construction, the house has had only three owners-an extraordinary continuity that speaks both to the strength of Ware's original design and to the care with which it has been maintained for more than a century. Ware's approach favored restraint, proportion, and livability over spectacle, and that philosophy is immediately felt throughout the home.

Rooms are squarely proportioned, circulation feels natural, and the house welcomes rather than overwhelms. The interior spans approximately 7,825 square feet and includes 16 rooms, among them 10 bedrooms and 7 bathrooms. The layout remains largely intact, reflecting the foresight of the original design. Pocket doors remain throughout, and eight wood-burning fireplaces anchor the home with warmth and architectural presence. A rich palette of hardwoods-ash, pine, mahogany, oak, and sycamore-has been used intentionally, each selected for character and purpose.

The garden level is designed for daily living, offering a private under-the-stoop entry, gracious living and dining areas with a wood-burning fireplace, and a fully renovated chef's kitchen. Designed for serious use, the kitchen pairs professional-grade appliances with custom cabinetry, white Italian marble, and Brazilian stone flooring, opening directly to the rear garden and reinforcing the connection between indoor and outdoor space. This level also includes a bedroom, one and a half baths, and a discreet home office nook.

The parlor floor is distinguished by scale and craftsmanship, with expansive entertaining rooms, coffered tiger oak ceilings, restored millwork, and a renovated butler's pantry that supports modern entertaining while preserving historic function. Upper floors provide a thoughtful balance of private bedrooms, flexible living arrangements, and, at the top of the house, a self-contained level with its own kitchen-ideal for extended family, guests, or long-term stays.

Behind the scenes, the home has been comprehensively modernized. Electrical service has been upgraded to 450 amps, plumbing restored with copper piping, and major systems-including roof and boiler-addressed with care. Modern conveniences are present throughout but never imposed, allowing the architecture to remain the defining feature.

Located alongside Mount Morris Park and moments from Lenox Avenue, the townhouse enjoys both residential calm and proximity to Harlem's cultural, dining, and transportation corridors. This is not a house shaped by trends or reinvention, but by excellence sustained through stewardship-ready to be carried forward by its next caretaker.